czwartek, 14 września 2017

XXVII Olimpiada Szachowa - Dubaj 1986

PREMIERA!

XXVII Olimpiada Szachowa - Dubaj 1986



 Organizacja kolejnej Olimpiady przez Zjednoczone Emiraty Arabskie była tematem żywych dyskusji, toczonych na Kongresach FIDE zarówno w 1984, jak i 1985 roku. Zgodnie ze statutem i za zgodą FIDE organizator miał prawo nie zaprosić jednego kraju, z którym nie utrzymuje kontaktów dyplomatycznych lub jest w stanie wojny. Dla organizatora taką „persona non grata” był Izrael.

Na znak solidarności z Izraelem nie przyjechały do Dubaju drużyny Szwecji, Norwegii, Danii, Holandii i Wysp Dziewiczych USA. W ten sposób Dania i Szwecja po raz pierwszy w historii nie wzięły udziału w Olimpiadzie! Z tego samego powodu odmówili gry Korcznoj, Hübner i Lobron. Federacja Szachowa USA zagroziła, że jeżeli Kongres FIDE, obradujący w Dubaju w czasie trwania Olimpiady, nie zniesie całkowicie klauzuli możliwości odmowy udziału jakiejkolwiek ekipie – to Amerykanie po XI rundzie (dzień obrad Kongresu) po prostu wrócą do domu. Ciekawe, że właśnie po XI rundzie na czele tabeli była... ekipa USA!

W XXVII Olimpiadzie wzięło udział, wliczając w tę liczbę drugą reprezentację gospodarzy, 108 zespołów, co stanowiło absolutny rekord. Wśród 641 zawodników było 59 arcymistrzów, 90 mistrzów międzynarodowych i 49 mistrzów FIDE.

Polską drużynę reprezentowali: Włodzimierz Schmidt, Aleksander Sznapik, Marek Hawełko (debiutant), Artur Sygulski, Robert Kuczyński i Stefan Dejkało (debiutant). Kapitanem drużyny został Andrzej Filipowicz, zaś w roli kierownika ekipy zadebiutował Ulrich Jahr.
.

czwartek, 7 września 2017

XI Kobieca Olimpiada Szachowa - Saloniki 1984

XI Kobieca Olimpiada Szachowa - Saloniki 1984


 

XI Kobieca Olimpiada Szachowa - Saloniki 1984


Począwszy od 1984 postanowiono zrównać „numer” Olimpiady Kobiet z rozgrywkami męskim. Zatem oficjalnie omawiane rozgrywki odbywały się pod nazwą „XXVI Olimpiada Kobiet”. My jednak tej „poprawki” uwzględniać nie będziemy, aby czytelnik miał informację, ile odbyło się w rzeczywistości olimpijskich rozgrywek kobiecych.

Rozgrywana w Salonikach Olimpiada stała pod znakiem kolejnego rekordu uczestnictwa. Zagrało 51 ekip, w tym dwie reprezentujące gospodarzy, czyli o sześć więcej niż dwa lata wcześniej w Lucernie.

Przyjechały wszystkie (z wyjątkiem Izraela, Czechosłowacji i NRD) drużyny mające coś do powiedzenia w szachach kobiecych i w dodatku w najsilniejszych składach! Jedynym wyjątkiem był brak piętnastoletniej Zsuzsy Polgar.

Polska reprezentacja, już po raz drugi pod wodzą Ignacego Nowaka, wystąpiła w składzie: Hanna Ereńska-Radzewska (5 występ), Agnieszka Brustman (3 występ), Małgorzata Wiese (4 występ), Grażyna Szmacińska (4 występ).

wtorek, 1 sierpnia 2017

Kurier Szachowy nr 43-44 sierpień/wrzesień 2017

Kurier Szachowy nr 43-44 sierpień/wrzesień 2017

Gotowy do pobrania!

 

  


Kolejny numer Kuriera Szachowego rozpoczynamy od drobiazgowego raportu z XI mistrzostw świata, jakie odbyły się w Chanty Mansyjsku. Polacy nawiązali do przedwojennych tradycji i po wspaniałej grze sięgnęli po medale. Małego tego! Jan Krzysztof Duda, jako drugi po Radosławie Wojtaszku osiągnął ranking 2700+. Tym historycznym wydarzeniom poświęcamy ponad 100 stron!
Relacja ze sławnego turnieju Altibox Norway Chess, to pierwsza klęska mistrza świata Magnusa Carlsena, któremu nic nie wychodziło i w efekcie przegrał dwie partie wygrywając tylko jedną. Jeszcze gorzej poszło niedawnemu pretendentowi Siergiejowi Karjakinowi, który zajął samodzielne ostatnie miejsce!

Nie zwalniamy tempa i kolejne sprawozdanie dotyczy XVIII Indywidualnym Mistrzostwom Europy, które tym razem odbyły się w Mińsku. Polacy święcący triumfy w rozgrywkach drużynowych, nadal indywidualnie wypadają blado. Do Pucharu Świata awansował z tej puli tylko Jan Krzysztof Duda mimo startu aż 14 Polaków.

Tradycyjny Memoriał Capablanki kiedyś odbywał się w Cienfuegos i Hawanie. Aktualnie odbywa się w Varadero i towarzyszą mu liczne dodatkowe rozgrywki. W turnieju głównym rozgrywanym podobnie jak w roku ubiegłym w sześcioosobowym składzie zagrał Kacper Piorun, który rozpoczął turniej od dwóch porażek. Ostatecznie osiągnął 50% i wygrywając z Iwańczukiem odebrał mu szansę na zwycięstwo w turnieju.

Kolejny start polskiego zawodnika, tym razem Dariusza Świercza, odnotowaliśmy w Saint Louis. Cieszy fakt, że po okresie zaniku turniejów kołowych od pewnego czasu wróciły one znowu do łask nawet, gdy nie skupiają czołówki światowej. Tak też grano Saint Louis. Ostatecznie Dariusz podzielił 3 – 7 miejsce przegrywając z najlepszym na świecie juniorem Jeffreyem Xiongiem, ale też odnosząc wartościowe zwycięstwo nad Aleksandrem Ipatowem.

W naszej wędrówce po kartach historii poświęconych bataliom o koronę szachową dotarliśmy do postaci Michaiła Botwinnika, który został pierwszym powojennym mistrzem świata. Po jego koronacji w 1948 roku przyszedł czas na pierwszy pełny cykl, czyli turnieje strefowe, międzystrefowe, kandydackie i dopiero mecz o mistrzostwo świata. Już w 1947 roku rozegrano pierwsze turnieje strefowe. Odbyły się one w Hilversum i Helsinkach. Ponadto taką rangę otrzymały mistrzostwa USA i Kanady. W tym numerze proponujemy unikalne materiały z turnieju strefowego w Helsinkach (31 lipca – 12 sierpnia 1947 r.).
W przeglądzie Olimpiad Szachowych dotarliśmy do Stambułu 2000, gdzie zagrało 126 zespołów. Polacy zajęli 15 miejsce.
Kronika szachowa rozpoczyna sezon 1963 krótką relacją z turniejów w Hastings i Soczi.


Zapraszamy doi bezpłatnego pobierania.

środa, 19 lipca 2017

LETNIA PROMOCJA

LETNIA PROMOCJA!

Odliczamy: 10 dni do letniej promocji!




 To tylko jeden dzień w roku, kiedy ceny wybranych książek spadają.... aż o 50%.
Idealna szansa na uzupełnienie biblioteczki!

 Promocja trwa tylko 1 dzień
29 lipca 2017 r.


...

piątek, 14 lipca 2017

XXVI Olimpiada Szachowa - Saloniki 1984


XXVI Olimpiada Szachowa - Saloniki 1984

 PREMIERA i ZAPOWIEDŹ PROMOCJI




XXVI Olimpiada Szachowa - Saloniki 1984

Saloniki, drugie pod względem wielkości miasto greckie, było organizatorem kolejnej Olimpiady Szachowej, która została włączona do programu obchodów 2300 rocznicy istnienia tego miasta.
XXVI Olimpiada Szachowa potwierdziła wzrost popularności tej imprezy na świecie: swój udział zapowiedziało blisko sto federacji, jednakże ostatecznie zagrało 88 drużyn, w tym dwie greckie. Zatem rekord Lucerny (gdzie grały 92 reprezentacje) nie został pobity.

Zabrakło dwóch najsilniejszych szachistów na świecie, uczestników moskiewskiego meczu o mistrzostwo świata, Karpowa broniącego tytułu i występującego w roli pretendenta Kasparowa. Zabrakło także Korcznoja, który poinformował szwajcarską federację, że jest zbyt zmęczony. Mimo tego, śmiało można było powiedzieć, że wszystkie czołowe ekipy wystąpiły w najsilniejszych składach (poza USA).

Ostateczny skład polskiej ekipy olimpijskiej był następujący: GM Włodzimierz Schmidt, IM Aleksander Sznapik, IM Krzysztof Pytel, IM Jan Adamski, FM Artur Sygulski i Paweł Stempin. Już po raz dziesiąty kapitanem zespołu i trenerem został wiceprezes Polskiego Związku Szachowego do spraw sportowych – Andrzej Filipowicz. Na opiekuna całej ekipy polskiej wybrano prezesa Krzysztofa Kuleszę.

Monografia zawiera zaginioną partię Tukmakow – Cuartas, która nie została opublikowana w biuletynie, ani w późniejszych publikacjach prasowych. Z pomocą przyszedł arcymistrz Władimir Tukmakow, któremu autor bardzo dziękuję za udostępnienie zapisu partii.

.